Mała Wysoka jest słowackim szczytem znajdującym się w głównej grani Tatr. Jego wysokość to 2429 m n.p.m., znajduje się między przełęczą Polski Grzebień, a Rohatką.

Jak Dojść? Szlaki

Na Małą Wysoką przez Dolinę Białej Wody i Polski Grzebień

  • Czas przejścia: 6:30 h | Łysa Polana – Polana Biała Woda – Polana pod Wysoką – Zmarzły Staw pod Polskim Grzebieniem – Polski Grzebień – Mała Wysoka

Wycieczkę zaczynamy tuż za przejściem granicznym na Łysej Polanie, gdzie tuż za mostem skręcamy w prawo na szeroką drogę do Doliny Białki. Idziemy wzdłuż potoku, który wyznacza tu granicę nie tylko między Polską a Słowacją, lecz również między  dwoma  zgoła  odmiennymi  światami  turystycznymi.  Po   polskiej  stronie   w kierunku Morskiego Oka zmierzają tłumy turystów, kilkaset metrów dalej po słowackiej panuje cisza i spokój.

Wędrujemy głównie przez las, nie brakuje jednak malowniczych prześwitów, z których podziwiać możemy m.in. Rysy i Wysoką. Po około 40 minutach docieramy na rozległą Polanę Biała Woda. Jest ona wspaniałym punktem widokowym. Wspaniale prezentują się stąd zwłaszcza urwiste ściany opadające z masywu Młynarza, obok nich dominują wspomniane Rysy i Wysoka, po prawej panoramę zamykają Mięguszowieckie Szczyty.

Za polaną ścieżka wkracza do lasu. Warto dodać, że według niektórych źródeł Dolina Białej Wody to największe skupisko niedźwiedzi w Tatrach, co z pewnością czynić może wycieczkę jeszcze bardziej emocjonującą. Kilkukrotnie przekraczamy koryto potoku, którego nazewnictwo wymaga osobnego wyjaśnienia. To w tych okolicach łączą się nurty Białej Wody i Rybiego Potoku, dając początek płynącej dalej przez długie kilometry rzece Białce. Po drodze mijamy kilka ławeczek i wiat, przy których można odpocząć i posilić się przed dalszą wędrówką.

Krajobraz Doliny Białej Wody jest niesamowity. Dość powiedzieć, że przez wielu uważana jest ona za najpiękniejszą z tatrzańskich dolin i z pewnością nie jest to opinia pozbawiona  sensu.  Szlak  przebiega  u   podnóża  potężnego   masywu   Młynarza, w oddali dostrzec możemy także grań zamykającą dolinę od południa. Jako dodatkowy, wielki atut uznać należy wspomniany spokój – nawet w szczycie sezonu na całej trasie napotkamy najprawdopodobniej jedynie garstkę turystów.

Po nieco ponad dwóch godzinach od rozpoczęcia wycieczki dochodzimy na Polanę pod Wysoką. Oferuje ona wspaniały widok na grań od Zadniego Gerlacha, poprzez Batyżowiecki Szczyt, Kaczy Szczyt i Żelazne Wrota aż po Ganek. Za polaną ponownie idziemy przez las, już nieco mocniej pod górę. Zdobywamy wysokość, wychodząc wkrótce ponad granicę regli. Po prawej stronie szlaku widzimy wodospad Kacza Siklawa, opadający progiem oddzielającym Dolinę Białej Wody od Doliny Kaczej. Ścieżka zakręca w lewo, zwracając się ku sąsiedniej Dolinie Litworowej.

Wędrujemy wśród traw i kosodrzewiny z coraz to piękniejszymi widokami. Warto spojrzeć również za siebie, na wspaniale prezentujący się teraz przekrój Doliny Białej Wody. Szlak zbliża się do płynącego malowniczymi kaskadami Litworowego Potoku,  w oddali dostrzec możemy głębokie wcięcie w grani – Rohatkę, a na prawo od niej masyw Małej Wysokiej, na który zmierzamy. Kamienną ścieżką docieramy do Litworowego Stawu, gdzie można odpocząć nieco przed dalszym etapem trasy.

Za jeziorem teren zdecydowanie wznosi się na wcięcie pomiędzy Wielickim Szczytem a strzelistą Hrubą Turnią. Następnie szlak skręca w prawo, doprowadzając nas do Kotła pod Polskim Grzebieniem, gdzie znajduje się kolejny zbiornik wodny – Zmarzły Staw  pod  Polskim   Grzebieniem.  Obchodzimy  go   wzdłuż   wschodniego   brzegu  i trawersując piargi docieramy do rozdroża szlaków. Należy zauważyć, że jest ono dość nietypowe – zamiast drogowskazu w postaci drewnianego słupka mamy tu tabliczki przykute tu skał. Niebieska trasa odbija w lewo na Rohatkę, my zaś idziemy dalej za zielonymi znakami.

Z tego miejsca od Polskiego Grzebienia dzieli nas już tylko kilkanaście minut podejścia po głazach. Po blisko sześciu godzinach od rozpoczęcia wycieczki na Łysej Polanie docieramy na przełęcz w grani głównej Tatr Wysokich. Odsłania się widok na drugą stronę grani – górne piętro Doliny Wielickiej wraz z położonym w niej Długim Stawem Wielickim. Przed nami ostatni etap wspinaczki.

Na przełęczy skręcamy w lewo na żółty szlak prowadzący na Małą Wysoką. Zmęczenie może się już dawać we znaki, warto więc zachować koncentrację. Samo podejście jest jednak dość łatwe, tylko w kilku miejscach potrzebna może okazać się pomoc rąk. Pod samym wierzchołkiem utrudnieniem może być kruche podłoże. Na szczycie meldujemy się po niecałej godzinie od Polskiego Grzebienia.

Mała Wysoka to jeden z najpiękniejszych punktów widokowych w całych Tatrach. Na wyciągnięcie ręki mamy potężny masyw Gerlacha, nieco dalej dostrzeżemy Wysoką     i Rysy, zaś po przeciwnej stronie Lodowy Szczyt i Łomnicę. W dole malowniczo prezentuje się wysypana stawami Dolina Staroleśna.

Mała Wysoka
Oceń
Zainteresowaliśmy Ciebie artykułem? Masz pytania, propozycje lub wątpliwości? Możesz do nas napisać: redakcja@everestexpedition.pl.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ