Koprowy Wierch (po słowacku Kôprovský štít) to słowacki szczyt o wysokości 2363 m n.p.m., znajdujący się w głównej grani odnogi Krywania odchodzącej od Cubryny w kierunku południowo-zachodnim.

Szlaki – Jak Dojść?

Na Koprowy Wierch przez Dolinę Koprową

  • Czas przejścia: 5:45 h | Trzy Źródła – Rozdroże pod Gronikiem – Rozdroże w Hlińskiej – Wyżnia Koprowa Przełęcz – Koprowy Wierch 

Wycieczkę zaczynamy w Trzech Źródłach (Trzy Studniczki), miejscu położonym przy drodze głównej nr 537 pomiędzy Szczyrbskim Jeziorem a Podbańską. Od parkingu kierujemy się za biegnącymi równolegle zielonymi i czerwonymi znakami na północny-zachód. Przechodzimy przez Polanę Krywańską i po chwili docieramy do rozdroża szlaków. Znajduje się tu wejście na niebieski, biegnący wzdłuż Doliny Koprowej aż po Wyżnią Koprową Przełęcz.

Ścieżka wiedzie przez las, prowadząc lekko w górę na grzbiet łączący Gronik z Wielką Palenicą. Po jego osiągnięciu schodzimy w dół, docierając wkrótce do tzw. Rozdroża pod  Gronikiem   w   dolnej   części   Doliny   Koprowej.   Można   dojść   tutaj   także z Podbańskiej, ale jest to nieco dłuższy wariant.

Skręcamy w prawo na asfaltową drogę wiodącą dnem Doliny Koprowej. Początkowo jest ona niemal płaska. Idziemy przez rzadki las, w oddali mogąc obserwować  potężny masyw Krywania. Z przeciwnej strony dolina otoczona jest grzbietem Liptowskich Kop. Po około godzinie docieramy do rozdroża, gdzie od głównego traktu odchodzi ścieżka do Niżniej Niewcyrskiej Siklawy (5 min). To jeden z trzech malowniczych wodospadów na Niewcyrskim Potoku, pozostałe dwa są niestety niedostępne dla turystów.

Nawierzchnia zmienia się na szutrową. Przechodzimy kolejno przez niewielką Garajową Polanę z drewnianą wiatą, a następnie las zwany Ciemnymi Smreczynami. Ścieżka doprowadza nas do rozdroża szlaków. Prosto biegnie zielona trasa na przełęcz Zawory, nasza niebieska skręca w prawo do Doliny Hlińskiej, stanowiącą boczne odgałęzienie Doliny Koprowej.

Idziemy teraz wśród traw i krzewów kosodrzewiny, w sąsiedztwie Hlińskiego Potoku. Po prawej stronie widzimy potężne skalne urwiska opadające z grani Hrubego Wierchu. Wkrótce ścieżka wznosi się bardziej stromo, przechodząc przez próg do górnego  piętra  doliny.  Podejście  na  Wyżnią  Koprową   Przełęcz  trwa  w   sumie ok. 2,5 godziny licząc od ostatniego rozdroża.

Na przełęczy odsłania się wspaniały widok na Dolinę Hińczową i położony w niej Wielki Staw Hińczowy, największe i najgłębsze jezioro w słowackiej części Tatr. Niebieski szlak, którym dotychczas wędrowaliśmy schodzi właśnie ku jego brzegom. My natomiast skręcamy w lewo, za znakami czerwonymi podążając w kierunku Koprowego Wierchu. Trasa prowadzi najpierw trawiastymi zboczami, następnie zaś wśród rumowisk skalnych. Nie zawiera jednak większych trudności.

Po niecałej godzinie od przełęczy docieramy na szczyt, z którego rozciąga się chyba jedna z najpiękniejszych panoram tatrzańskich. Obejmuje odległe wzniesienia Tatr Zachodnich, Czerwone Wierchy, Giewont, Świnicę, grań Orlej Perci, pobliskie Mięguszowieckie Szczyty, dalej Rysy, Wysoką i schowany za nią nieco Gerlach. W dole malowniczo prezentują się stawy – z jednej strony w Dolinie Hińczowej, z drugiej zaś w Ciemnosmreczyńskiej.

Koprowy Wierch znad Popradzkiego Stawu

  • Czas przejścia: 3:15 h | Popradzki Staw – Wyżnia Koprowa Przełęcz – Koprowy Wierch

Opis trasy zaczynamy od Popradzkiego Stawu, nad który dojść można jednym ze sposobów opisanych powyżej (podrozdział 7.5.). Przy północno-zachodnim krańcu jeziora niebieski szlak odbija w górę, w głąb Doliny Mięguszowieckiej. Prowadzi wśród bogato porastającej te tereny sosny limby, a wyżej krzewów kosodrzewiny. Po upływie około 30 minut przekraczamy koryto Żabiego Potoku Mięguszowieckiego i docieramy do rozdroża. W prawo odchodzi trasa na Rysy, my idziemy cały czas prosto.

Ścieżka prowadzi nas u podnóża potężnej Grani Baszt, zbliżając się niebawem do Hińczowego Potoku. Po jego drugiej stronie zaczyna się mocniej wznosić na próg oddzielający piętra Doliny Hińczowej. Po prawo odsłaniają się widoki m.in. na Rysy, Wysoką i Mięguszowieckie Szczyty, prezentujące się jednak znacznie mniej okazale niż znad Morskiego Oka. Teren staje się łagodniejszy, mijamy niewielkie stawki Hińczowe Oka, a kilka minut później docieramy do Wielkiego Hińczowego Stawu, największego i najgłębszego jeziora w Tatrach Słowackich. Nieco niżej, po drugiej stronie szlaku w zagłębieniu znajduje się mniejszy Mały Hińczowy Staw.

Warto odpocząć tu chwilę przez kolejnym etapem wycieczki. Czeka nas bowiem dość strome podejście licznymi zakosami na Wyżnią Koprową Przełęcz. Nie zawiera żadnych trudności, ale może być męczące. Niebieski szlak, którym dotychczas wędrowaliśmy schodzi na drugą stronę grani do Doliny Hlińskiej. My natomiast skręcamy w prawo, za znakami czerwonymi podążając w kierunku Koprowego Wierchu. Trasa prowadzi najpierw trawiastymi zboczami, następnie zaś wśród rumowisk skalnych.

Po niecałej godzinie od przełęczy docieramy na szczyt, z którego rozciąga się chyba jedna z najpiękniejszych panoram tatrzańskich. Obejmuje odległe wzniesienia Tatr Zachodnich, Czerwone Wierchy, Giewont, Świnicę, grań Orlej Perci, pobliskie Mięguszowieckie Szczyty, dalej Rysy, Wysoką i schowany za nią nieco Gerlach. W dole malowniczo prezentują się stawy – z jednej strony w Dolinie Hińczowej, z drugiej zaś w Ciemnosmreczyńskiej.

Koprowy Wierch
5 (100%) 1 głos
Zainteresowaliśmy Ciebie artykułem? Masz pytania, propozycje lub wątpliwości? Możesz do nas napisać: redakcja@everestexpedition.pl.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ