Czerwona Ławka to przełęcz na wysokości 2352 m n.p.m. znajdująca się w grani słowackich Tatr Wysokich, odchodzącej w zworniku Małego Lodowego Szczytu (Široká veža).

Polska nazwa nawiązuje do koloru skał jednak słowacka nazwa Priečne sedlo, oznacza dosłownie poprzeczną przełęcz.

Przez Czerwoną Ławkę zbudowano w latach w latach 1935–37 szlak turystyczny.Szlak do Czerwonej Ławki jest jednym z najtrudniejszych szlaków w Słowackich Tatrach. Na szlaku znajduje się duża ekspozycja, łańcuchy i wąska ścieżka zawieszona nad przepaścią. Szlak jest obustronny co ułatwia planowanie wyprawy. Trasa jest często nazywana przez turystów Słowackim Zawratem.

Szlak jest czynny tylko od 16 czerwca do 31 października.

Na Czerwoną Ławkę przez Dolinę Pięciu Stawów Spiskich

  • Czas przejścia: 4:15 h | Hrebienok – Schronisko Zamkovskiego – Schronisko Téryego  – Czerwona Ławka

Do 2013 roku szlak na Czerwoną Ławkę był szlakiem jednokierunkowym. Na przełęcz można było wejść tylko od strony Dolinki Lodowej (górnego odgałęzienia Doliny Małej Zimnej Wody) czyli opisaną poniżej trasą. Dziś dopuszczalne jest również podejście z Doliny Staroleśnej. Mimo to, ze względu na charakter szlaku – trudności techniczne i znaczną ekspozycję – powodujący częste tworzenie się zatorów, zalecane jest zdobywanie Czerwonej Ławki „starym” zwyczajem, w kierunku Dolina Małej Zimnej Wody-Dolina Staroleśna. I to właśnie na tym wariancie się skupimy.

Opis trasy rozpoczynamy od Hrebienoka, czyli Smokowieckiego Siodełka, na które ze Starego  Smokowca  można   dotrzeć   pieszo   lub   kolejką   terenową   (opis   8.3.). W zależności od tego którą opcję wybierzemy, do całkowitego czasu wycieczki doliczyć należy zatem od 20 minut do jednej godziny.

Wchodzimy na czerwony szlak, biegnący przez las do skrzyżowania ze znakowaną na niebiesko trasą (30 min). Jeśli mamy czas, warto zejść kawałek w dół do Rainerowej Chaty i Wodospadów Zimnej Wody (8.3.). Trzymając się naszej trasy, idziemy prosto, za prowadzącymi równolegle czerwonymi i zielonymi znakami. W kilka minut dochodzimy do mostu, z którego podziwiać można efektowny Wodospad Olbrzymi, liczący ok. 20 metrów wysokości. Wkrótce docieramy do drewnianego budynku Schroniska Zamkovskiego. Kawałek wcześniej czerwony szlak odbił w prawo, od teraz podążamy już wyłącznie zielonym.

Za schroniskiem ścieżka zbliża się do potoku Mała Zimna Woda. Wędrujemy wygodnym  chodnikiem   wśród   kosodrzewiny,   u   podnóży   masywów   Łomnicy   i Pośredniej Grani. Trasa wznosi się początkowo łagodnie, doprowadzając nas wreszcie pod stromy próg oddzielający piętra doliny. Po jego lewej stronie ciekawie prezentuje prezentuje się szpiczasty Żółty Szczyt. Progiem opada niewielki wodospad zwany Złotą Siklawą. Podejście jest dość męczące, dodatkowo w szczycie sezonu okupowane może być przez tłumy idących „gęsiego” turystów. Powyżej progu wchodzimy do przepięknej Doliny Pięciu Stawów Spiskich, będącej znakomitym przykładem kotła polodowcowego.

Ścieżka odbija w prawo, kilkoma zakosami po blisko 3 godzinach od Hrebienoka docieramy wreszcie do Schroniska Téryego, czyli popularnej Terinki. Warto odnotować, że jest to najwyżej położone tatrzańskie schronisko działające przez cały rok. Całe zaopatrzenie wnoszone jest na górę przez tzw. nosiczy (tragarzy). Tuż za schroniskiem znajdują się jeziora, od których pochodzi nazwa doliny. Są to: Mały (najbliżej Terinki), Pośredni, Niżni, Wielki i Zadni Staw Spiski. Do pierwszych czterech można podejść, jedynie ostatni położony jest dalej od szlaku.

Trasa poprowadzona jest pomiędzy stawami, wznosząc się za nimi coraz mocniej. Podziwiamy piękny krajobraz doliny z górującymi nad nią Pośrednią Granią, Lodowym Szczytem, Baranimi Rogami czy Łomnicą. W grani dostrzec możemy także cel naszej wycieczki – Czerwoną Ławkę. Po 45 minutach od opuszczenia schroniska dochodzimy do skrzyżowania szlaków w Lodowej Dolince. W prawo skręca zielony na Lodową Przełęcz, my odbijamy w lewo za żółtymi znakami.

Ścieżka biegnie zakosami przez rozległy stożek piargowy, doprowadzając wreszcie pod strome ściany opadające spod Czerwonej Ławki. Podejście nimi jest bardzo mocno eksponowane, nie brakuje także trudności technicznych. W ich pokonaniu pomaga  jeden  z  najdłuższych   w   Tatrach  ciąg   łańcuchów.   Powyższe   czynniki w połączeniu z dużym ruchem turystycznym powodują, że w sezonie letnim często mamy tu do czynienia z kolejkami niczym na Giewoncie. Łańcuchy ciągną się po samą przełęcz, która w rzeczywistości składa się z dwóch wąskich siodeł przedzielonych niewielką turniczką. Szlak przebiega przez Wyżnią Czerwoną Ławkę, bliżej ścian Małego Lodowego Szczytu.

Z Czerwonej Ławki możemy wrócić tą samą drogą, lecz jest to mało polecane rozwiązanie. Zdecydowanie lepszą opcję stanowi zejście na drugą stronę grani do Doliny Staroleśnej. Również jest ono ubezpieczone łańcuchami oraz klamrami, jednak stromizny są tu zdecydowanie mniejsze. Dojście do Schroniska Zbójnickiego zajmuje niecałe 2 godziny.

Czerwona Ławka
5 (100%) 2 głoss
Zainteresowaliśmy Ciebie artykułem? Masz pytania, propozycje lub wątpliwości? Możesz do nas napisać: redakcja@everestexpedition.pl.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ