Starorobociański Wierch – 2 176 m

Starorobociański Wierch znajduje się w głównej grani Tatr będącą również granicą polsko – słowacką. W grani pomiędzy szczytem a Starorobociańską Przełęczą znajduje się nienazwany wierzchołek. Wierzchołek to krótka grań, która tak jak klin wciska się pomiędzy Doline Raczkową i Gabrową – stąd też pochodzi Słowacka nazwa Klin.

Szczyt bardzo dobrze dobrze jest zauważalny przez kształt piramidy i charakterystyczne kamieniste stoki.

Starorobociański Szczyt
Najbardziej stroma część znajduje się na północy, gdzie znajdują się przepaście, a do kotła lodowcowego na samym dole jest aż 500 metrów.

Ze szczytu zobaczymy:

  • trzy doliny nad którymi góruje: Starorobociańską, Zadnią Raczkową i Gaborową,
  • najbliższe szczyty: Jarząbczy Wierch, Kończysty Wierch, Bystrą,
  • masyw Ornaka razem z Kominiarskim Wierchem w tle.

Nazwa Szczytu

Nazwa została wzięta od Hali Stara Robota, która znajdowała się w Dolinie Starorobociańskiej, która jest największym z odgałęzień Doliny Chochołowskiej. Juhasi wypasali w tym miejscu owce, nawet na stromych upłazach w dolnej części stoków Starorobociańskiego Wierchu, dochodząc do nich od góry i od zachodniej strony. Nazwa stara robota oznacza nieczynne wyrobiska – w tej dolinie wydobywano rudę żelaza prawdopodobnie już w XVI wieku. W dokumentacji górniczej notowany jest w 1766 r.

Ze szczytem wiąże się również legenda według której Sabała, twierdził, że pod szczytem, w miejscu ka słonko nopirwyj zaświeci na św. Michała zbójnicy ukryli zrabowane dukaty. Pytany, czemu ich nie wziął, odpowiedział, że był przysięgany.

Zdobywcy

Pierwszy zdobywca – przyrodnik Görana Wahlenberga, który w 1813 r. pomierzył jego wysokość.

Pierwsze wejście zimowe – narciarze ZON w 1910 r. Byli to: Henryk Bednarski, Jerzy Cybulski, Stefan Jaworski, Gustaw Kaleński i Józef Lesiecki.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ